| تبليغات | X |
|
خاطره ها آنچه هستی هدیه خداوند است به تو آنچه میشوی هدیه تو به خداوند است پس بی نظیر باش درباره وبلاگ سلام حال همه ی ما خوب است ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب میگویند با این همه عمری اگر باقی بود طوری از کنار زندگی میگذرم که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد نه این دل ناماندگار بی درمان لینک های مفید چت باکس سه شنبه نوزدهم مهر 1390 :: 4:5 بعد از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
این مردمان ساده ی من، هوای تازه میخواهند
سه شنبه دوازدهم مهر 1390 :: 12:10 بعد از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
چه قدر دلم می گیرد از نفس های سرد مردم، چه قدر دلم می گیرد از تماشای عشق های پوشالی. عشق دخترکی که دستانش در دست مردی بیگانه بود عشق دخترکی که ناخواسته به حراج لذت شبانه ی مرد بیگانه رفته بود. چرا عشق، تفاله ی هم آغوشی لذت شبانه می شود؟ چرا ضجّه های یک بیوه زن تنها، شبانه به گوش می رسد؟
دوشنبه چهارم مهر 1390 :: 9:44 بعد از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
کاوه آهنگر میگوید بانگاهی گویا با لبانی خاموش: ((قصر ضحاک هنوز آباد است تو به ویرانی این کاخ بکوش!))
پنجشنبه سی و یکم شهریور 1390 :: 10:0 قبل از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
آیا میدانستید اگر کورش کبیر ماهیانه صد میلیون تومان پس انداز میکرد،بعد از ۲۵۰۰ سال ،سه هزار میلیارد تومن پول داشت؟! پنجشنبه سی و یکم شهریور 1390 :: 8:26 قبل از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
گر بدین سان زیست باید پست من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم بر بلند کاج خشک کوچهء بن بست!
دوشنبه بیست و یکم شهریور 1390 :: 2:15 بعد از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
رنگ علف شدم ولی خوراک خر نمی شوم
سه شنبه پانزدهم شهریور 1390 :: 0:0 قبل از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
و بانگ زاغ
در تمامی باغ و باغ غرق داغ و باغبان غمزده تسلیم این طبیعت بی رحم کور لال قلبش پراز ملال گل های دست پرور او،اما بر خاک ریختند زین دیو لاخ شوم هزاران گریختند دیگر به باغ،یک گل شاداب تازه نیست و باغبان گریست
چهارشنبه نهم شهریور 1390 :: 7:16 بعد از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
میدانم حالا دیگر سالهاست که هیچ نامه ای به مقصد نمیرسد حالا بعد از آنهمه سال آنهمه دوری آنهمه صبوری من دیدم از همان سر صبح آسوده هی بوی بال کبوترو نای تازه نعنای نو رسیده می آید پس بگو قرار بود تو بیایی و من نمیدانستم ای دردت به جان بی قرار پر گریه ام پس اینهمه سال و ماه ساکت من کجا بودی؟ حالا که آمدی... حرف بسیار وقت اندک آسمان هم که بارانی ست جمعه چهارم شهریور 1390 :: 1:20 قبل از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
داد درویشی ازسر تمهید سرقلیان خویش را به مرید گفت که از دوزخ ای نکو کردار قدری آتش به روی آن بگذار بگرفت و ببرد و باز آورد عقد گوهر ز درج باز آورد گفت که در دوزخ هرچه گردیدم درکات جهیم را دیدم آتش و هیزم و ذغال نبود اخگری بهر اشتعال نبود هیچ کس آتشی نمی افروخت ز آتش خویش هر کسی میسوخت
چهارشنبه نوزدهم مرداد 1390 :: 0:46 قبل از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
دريغا كه فرصت اعتماد به باور باران را از ما گرفته اند دريغا كه فرصت اعتماد به عطر آهو را از ما گرفته اند دريغا كه فرصت اعتما د به دعاي مادران را از ما گرفته اند. پس ما مگرچه كرده ايم جز اين كه خود شما چراغ بامدادان را در اين خانه شكسته ايد!
چهارشنبه پانزدهم تیر 1390 :: 8:8 بعد از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
ستاره از آسمان و باران از ابر ديده از دريا و زمزمه از خيال كبوتر از كوچه و ماه از مغازله رود از رفتن و آب از آواز آينه گرفته ايد با روياهامان چه ميكنيد؟ ما رويا ميبينيم و شما دروغ ميگوييد... دروغ ميگوييد كه فانوس خانه شكسته و كبريت حادثه خاموش و مردمان در خواب گريه اند.
یکشنبه بیست و نهم خرداد 1390 :: 9:8 بعد از ظهر :: نويسنده : ابراهیم عرفانی
ببين چقدر ترانه زير دست وپاي تو پرپر ميزند اي زبان صبور! ميروي آنوقت پي تصوير و تكلم كور؟ مي روي آنوقت هي از شب و دشنه و گل سرخ...!؟ خودت را به خواب آينه ميبيري يا از شكستن آينه مي ترسي؟
موضوعات پیوندهای روزانه
پيوندها
لینک های مفید |
||
|
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است |طراحی : پیچک
|
